Przejdź do głównej zawartości

Mazury'21 cześć 3. W poszukiwaniu dętki.

Po dość przyjemnej temperaturowo nocy obudziliśmy się około 7:30. Czułem się wyspany i pełen energii. Czułem też, że złe moce poszły w cholerę razem z 13-tym i od dzisiaj wszystko będzie dobrze. Wypiliśmy kawę i zabrałem się za zdejmowanie koła Rudego.
Okazało się bowiem, że dętka niestety nie trzyma powietrza. Niesamowite, ale za każdym razem zdejmowanie opony idzie mi coraz szybciej.
Nie spiesząc się założyłem 4 łatki (wczoraj też 4)
i ta dętka wylądowała w oponie. Napompowałem i pojechałem na mały test, a mój pomocnik Grzegorz w końcu mógł odpocząć.
Wszystko w porządku, ale bicie opony znowu jest. Chyba trzeba będzie laczki wymienić. Pojechaliśmy na Orlen pobawić się kompresorem i już po chwili mknęliśmy do Pisza po dętkę. Salon Rometa z częściami zamiennymi - nic, serwis sprzętu spalinowego - nic, kolejny sklep - nic, serwis motocyklowy
- i temu serwisowi poświęcę kilka zdań. Wczoraj kolega Optyk z Bydzi znalazł jakiś serwis w Piszu i sugerował żeby do nich się udać. Było to najbliżej Rucianego więc stwierdziłem że skorzystam. Od rana próbowałem się dodzwonić do nich. Mimo że na stronie była informacja że czynne od 8 telefon milczał jak zaklęty. W końcu ok 9:30 oddzwonił właściciel i powiedział że jak dojedzie do serwisu to oddzwoni czy ma dętki. Niestety mimo że czekaliśmy do 11 nie odezwał się. A szkoda. Dlatego wyruszyliśmy w tę podróż. Niestety na miejscu okazało się że dętka może być na jutro. To już coś. Gdybym wiedział zamówił bym na serwisie aukcyjnym z dostawą do paczkomatu na jutro, a tak skazany byłem na kolejną niechcianą wycieczkę do Pisza. Zamówiłem dętkę i pojechaliśmy na rynek. Jako że było piekielnie gorąco poszliśmy na tradycyjne mazurskie lody. Wziąłem limonkę i pistację. Gdzie na Mazurach rosną limonki i pistacje tego nie wiem, ale lody były pyszne 😋 W trakcie zlizywania zimnej słodkości zauważyłem lody o nazwie majonez kętrzyński. Zaintrygowało mnie to na tyle że zapytałem o nie. Pani dała mi posmakować i powiem wam, że dla miłośnika majonezu to może być bomba. Wróciliśmy po nasze rumaki by po zrobieniu zakupow polecieć leśną szosą przez Wiartel
do naszej Czapli. Na obiad przyrządziliśmy pyszny i zdrowy sos spaghetti napoli z paczki z makaronem świderki. Po sjescie zażywaliśmy kąpieli, i rozmawialiśmy na różne ciekawe tematy. Spać poszedłem tuż po 21.
CDN

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Dzień pracy piekarza ciastowego na początku XXI wieku.

Jako że ostatnio nie mam weny na podróże opiszę wam dzień pracy piekarza ciastowego w 2000 roku. Pracowałem wtedy w Spółdzielni Produkcji Spożywczej Tosta w piekarni nr 5 przy ulicy Toruńskiej 170. Była to chyba jedyna piekarnia w Bydgoszczy, a kto wie czy nie w Polsce umieszczona na trzech kondygnacjach. Od góry na drugim piętrze znajdował się magazyn surowców, ciastownia czyli pomieszczenie w którym wytwarzało się ciasta na chlebki i bułeczki, lej spustowy którym podawało się ciasto na chleb do linii dzieląco - formującej znajdującej się piętro niżej. Na pierwszym piętrze znajdowały się maszyny do obróbki ciasta na chleb i bułki, stoły do ręcznego kształtowania niektórych wyrobów, komora rozrostowa oraz piece. Taśmowy głównie do chleba oraz wrzutowy do drobnicy czyli bułek, rogali i innych cudeniek. Ponadto na piętrze znajdowała się stołówka czyli pokój śniadań oraz biuro kierownika. Na parterze znajdował się magazyn wyrobów gotowych,...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Po zdjęciu gipsu 2020, czyli po wypadku część 2

Grafika przedstawiająca budowę stawu kolanowego u człowieka  Przedmowa . W zasadzie miało tego nie być, ale skoro pisałem o wypadku, oraz mam gotowy post o pobycie w szpitalu, to nie może zabraknąć i takiej relacji pogipsowo - przed szpitalnej. Materiał pisany na świeżo wg wspomnień ubiegłorocznych. Niektóre daty zatarły mi się w pamięci, ale w przybliżeniu odtworzyłem sytuację chronologicznie. Maj 2020 Stało się pewnego dnia. Zdjeto mi gips w końcu po 6 tygodniach. Jednak nie było tak łatwo jak przy kostce że stanąłem od razu na obie nogi.  Trzeba było nauczyć się chodzić. Dostałem zlecenie na wydanie ortezy na sam początek, a następnie skierowanie na rezonans z zaleceniem aby udać się do Gizińskich, bo mają krótkie terminy (hehe pewnie na jesień jak znam życie) dokustykalem do schodów i... Kurde nie umiem zejść. No to kule pod pachę pod drugą pachę barierka i zeskoczyłem na lewej jakoś. Ojciec zawiózł mnie do sklepu medycznego gdzie zaopatrzyłem się w ortezę. Uff...
1 komentarz
Czytaj więcej

Przerwa techniczna.

Z przykrością zawiadamiam że z powodu zakończenia sezonu turystycznego i braku tematów do pisania czasowo zawieszam regularną działalność pisarską. Jakieś teksty będę wrzucać od czasu do czasu. Zaglądajcie i czekajcie cierpliwie.
Prześlij komentarz
Czytaj więcej